Pracowała jako kelnerka w kawiarniach „Café-Bazar” w Teatrze Polskim, „Café Jaracz” oraz śpiewała w lokalu „Moja Maleńka”. Wraz z mężem zostali posądzeni o dokonanie zamachu na Igo Symie, co zmusiło ich do ucieczki i

Pracowała jako kelnerka w kawiarniach warszawskich – „U Aktorek” i „U Elny Gistedt” oraz „Café Jaracz”.

Występowała w programach muzycznych na scenach wielu kawiarni artystycznych. Najczęściej współpracowała ze słynnym Chórem Dana. Od 1941 roku rozpoczęła współpracę z teatrami jawnymi, m.in. „Miniatury” i „Bohema”.

Występowała jako wokalistka w programach wielu warszawskich kawiarni artystycznych.

Pracowała jako kelnerka w kawiarni aktorów filmowych „Na Antresoli”. Od czasu do czasu występowała również w oficjalnych teatrach jawnych. Jednocześnie była oficerem AK.

Śpiewał na scenach wielu kawiarni artystycznych oraz grywał w teatrach jawnych, m.in.: „Kometa”, „Nowości”, „Nowy Miraż”. Był ulubieńcem publiczności warszawskiej.

Ukrywał żonę Żydówkę, Halinę Lubecką, i aby uniknąć podejrzeń, zdecydował się na współpracę z Igo Symem. Został jego prawą rękę i pomagał mu mobilizować polskich artystów do udziału w niemieckich produkcjach filmowych i teatralnych.

Pracowała jako kelnerka w kawiarni „Café Jaracz”. W 1941 roku, w związku ze sprawą Igo Syma, została aresztowana i osadzona na Pawiaku. Po miesiącu została zwolniona z więzienia i wróciła do pracy kelnerki. Jesienią 1944

We wrześniu 1939 roku schronił się w Lublinie, w październiku 1939 roku zaczął występować w tamtejszym Teatrze Miejskim. W ciągu miesiąca Niemcy zamknęli teatr, wtedy aktor przeniósł się do Warszawy. Występował sporadycznie jako recytator w wielu kawiarniach.

Pracował jako kelner w warszawskich kawiarniach: „Fregata”, „Pod Znachorem”, „SiM”. Z racji przedwojennego dorobku aktorskiego stawał się ikoną każdej kawiarni, w której pracował. Przykładem może być lokal „Pod Znachorem”, któremu nazwę nadano na cześć filmu Znachor (aktor zagrał w