Po wybuchu wojny znalazł się we Lwowie, gdzie do czerwca 1941 roku grał w Państwowym Polskim Teatrze Dramatycznym. Po zajęciu Lwowa przez Niemców przedostał się do Warszawy, gdzie pracował jako konwojent, a następnie barman

Pracowała jako kelnerka w kawiarni „Café Jaracz”. Zmarła w czasie wojny.

Pracował jako kelner w „Kawiarni-Barze” w Teatrze Polskim.

Pracował początkowo jako kelner w „Stołówce ZASP-u”, a następnie w latach 1942–1944 jako księgowy w Teatrze Komedia w Warszawie.

Pracowała jako kelnerka w kawiarni „Pod Znachorem”. Miała wiele możliwości wyjazdu, jednak ze względu na swój patriotyzm i przywiązanie do miasta pozostała w Warszawie przez całą okupację.

Pracowała jako kelnerka w kilku kawiarniach artystycznych. Brała czynny udział w konspiracyjnym życiu Warszawy. Uczestniczyła w tajnych spektaklach organizowanych w prywatnych mieszkaniach oraz współpracowała z AK.

Pracowała jako kelnerka i kucharka w „Stołówce ZASP-u”, a w wolnych chwilach dorabiała jako kosmetyczka. Współpracowała z podziemnymi strukturami AK oraz konspiracyjnym światkiem artystycznym ̶ występowała w wieczorach teatralnych organizowanych przez Leona Schillera.

Pracowała jako kelnerka w kawiarni „U Aktorek”.

Pracował jako kelner w kawiarniach „Café Bodo” i „U Aktorek”. Za namową Igo Syma podjął się reżyserii premierowego spektaklu w jawnym Teatrze Miasta Warszawy (Theater der Stadt Warschau). Decyzja ta spotkała się z ostrą

Początkowo ukrywała się z powodu swojego żydowskiego pochodzenia. W latach 1941–1943 występowała w jawnym Teatrze Komedia, którego dyrektorem był jej mąż Artur Horwath. W 1943 r. wystąpiła w Teatrze Miniatury. W 1943 r. została

Początkowo pracowała w kawiarni „Café Bodo”, w kwietniu 1940 r. przeniosła się do kawiarni „U Aktorek”, jako jedna ze współzałożycielek. Występowała na scenach wielu kawiarni artystycznych.