Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. brał udział w koncertach dla rannych żołnierzy, organizowanych w szpitalach wojskowych. W czasie oblężenia Warszawy występował w audycjach radiowych nadawanych dla warszawskiego frontu. Z ramienia ZASP-u został organizatorem akcji

Pracował jako kelner w kawiarni „Café Jaracz”, przemianowanej w 1940 roku na „Café Club”. Pomiędzy kelnerskimi zajęciami występował w teatrach jawnych: „Jarze” (Fra Diavolo, Rose Marie, Król włóczęgów) oraz w Teatrze Komedia (Z miłości – niedostatecznie). Zginął

Pracował w „Kawiarni-Barze”” w Teatrze Polskim. Współpracował ze środowiskiem konspiracyjnym, reprezentował ZASP w Tajnej Radzie Teatralnej. Dbał o zaopatrzenie „Stołówki ZASP-u” oraz wizytował teatry jawne w celu weryfikacji artystów, którzy zdecydowali się złamać zakaz grania

Pracowała jako kelnerka i sprzedawczyni papierosów w kawiarniach „Café Bodo” i „U Aktorek”; była współzałożycielką drugiej z nich. Wielokrotnie namawiana, nigdy nie dała się przekonać do wystąpienia w koncesjonowanych przez okupanta teatrach jawnych.

W latach 1940–1944 grała w teatrach jawnych: „Ul”, „Maska”, „Nowości”. Wspólnie z mężem prowadziła bar „Pod Światełkami” w Radości pod Warszawą, w którym zatrudniała bezrobotnych aktorów. W zimie 1940 roku brała udział w znanym programie

Pracował w „Kawiarni-Barze” w Teatrze Polskim. Brał udział w przedstawieniach konspiracyjnych, m.in. wystąpił w Irydionie.

Pracowała w „Kawiarni-Barze” w Teatrze Polskim. Prowadziła tajne kursy aktorskie. W marcu 1941 roku została aresztowana przez niemieckie władze okupacyjne w związku ze sprawą o zabójstwo Igo Syma.

Była kelnerką w kawiarni „U Aktorek”. Od 1941 roku należała do tajnej grupy teatralnej przygotowującej pod kierunkiem S. Daczyńskiego premierę Męża i żony Aleksandra Fredry. Uczęszczała do konspiracyjnego Studia Iwona Galla. Walczyła w AK.

Mieszkał w Warszawie. Początkowo zarabiał jako sprzedawca papierosów w kawiarni „Pod Znachorem”. Stosował się do uchwały ZASP-u, dotyczącej bojkotu rejestracji aktorów i działalności teatrów jawnych. Od jesieni 1940 roku uczestniczył w konspiracyjnym życiu artystycznym, brał

Anna Brzezińska-Zakowska była zjawiskiem na polskiej scenie muzycznej — sopranistka i artystka w jednej osobie, którą prasa bez wahania okrzyknęła „królową jazzu”. Wykształcona aktorka z PIST-u, solistka Chóru Dana i Teatru Narodowego, w kawiarniach