Hanna Brzezińska
ur. 18 listopada 1909
śm. 29 listopada 1998
Wiek w dniu wybuchu II wojny światowej - 29 lat.
Anna Brzezińska-Zakowska była zjawiskiem na polskiej scenie muzycznej — sopranistka i artystka w jednej osobie, którą prasa bez wahania okrzyknęła „królową jazzu”. Wykształcona aktorka z PIST-u, solistka Chóru Dana i Teatru Narodowego, w kawiarniach jazzowych okresu okupacji znalazła przestrzeń, w której jej ekspresja wybuchała pełnym blaskiem.
W Café Klubie, Bodedze, Swannie i kawiarni U Aktorek śpiewała z orkiestrami Bronisława Stasiaka i Zygmunta Wiehlera, budując niepodzielną więź z publicznością spragnioną autentycznego przeżycia artystycznego. Nowy Kurier Warszawski uznał ją za artystkę „niedoścignioną w kreacjach jazzowych”. Jej wyjątkowa skala głosu — od wysokiego sopranu po niski alt — pozwalała jej wypełnić każdą przestrzeń w sposób, który nie dawał słuchaczom wyjść obojętnie. W czasie powstania warszawskiego śpiewała dla żołnierzy batalionu Wigry, a następnie niosła pomoc jako sanitariuszka — dowód, że muzyka i poświęcenie mogą iść w parze.
Wieczór z Anną Brzezińską-Żakowską był spotkaniem z głosem, który nie dawał o sobie zapomnieć.
dorobek artystyczny
1941, fot. NN, zbiory NAC