Company Logo Company Logo Company Logo

Serce Muzyczne Warszawy

Trasa wzdłuż głównej arterii kulturalnej miasta. Zaczyna się tam, gdzie w 1937 roku zabrzmiał pierwszy autentyczny jazz amerykański (Joe Turner w Café Club), przechodzi przez oba lokale Pasażu Italia (Swann i Bodega), mija miejsca oporu i normalności owej strategii, i kończy przy Krakowskim Przedmieściu w kameralnym azylu koneserów.

  1. Cafe Club

    Tu w 1937 r. Joe Turner zagrał pierwszy autentyczny jazz amerykański w Warszawie. W czasie okupacji orkiestra Stasiaka, potem Scott. Wkrótce nur für Deutsche.

  2. Cafe Swan

    Intymny nocny klub nazwany na cześć powieści Prousta. Stasiak, Scott, Fogg – tu po raz pierwszy zaśpiewał Lili Marlen po polsku. Szatniarze współpracowali z AK.

  3. Cafe Bodega

    W tym samym budynku co Swann, piętro niżej. Nieprzerwana scena jazzowa 1940–1944. Ostatni koncert Scotta 20 lipca 1944 – 5 dni przed Powstaniem. Tu zabrzmiał ostatni warszawski swing.

  4. Kakukasa i Columbiana

    Lokal Braci Motylińskich – jazzmanów patriotów, którzy zagrali tu hymn i zapłacili za to życiem. Symbol oporu przez muzykę.

  5. Cafe Napoleonka

    Kawiarnia aktorskiego małżeństwa Bogda-Brodzisz. Stały solista: Mieczysław Fogg. Muzyka salonowo-jazzowa jako strategia podtrzymywania normalności w czasie okupacji.

  6. Variete-Cafe Paradis

    Modernistyczny lokal z kręgiem do tańca w piwnicy. Tu debiutowała Wiera Gran (1934) i po raz pierwszy w Warszawie zatańczono tango Notturno. Wkrótce przejęty przez Niemców.

  7. RIO-RITA

    Kameralna kawiarnia koneserów. Stefan Kisielewski grał tu z nut zakazanego Gershwina i Ellingtona. Intelektualny opór przez muzykę.