Profil artystyczny Rio-Rita była kameralną kawiarnią o wyraźnie koneserskim profilu – miejscem odważnych prób z nowoczesnym jazzem w realiach, gdzie repertuar amerykański był formalnie zakazany. Nie była lokalem masowym ani spektakularnym – jej siłą była intymność i precyzja artystyczna.

Artyści i repertuar Na fortepianie grywali tu Witold Katafiasz, Marek Cybulski oraz Stefan Kisielewski – który, mimo braku typowo jazzowego wykształcenia, wykonywał z nut kompozycje Gershwina (The Man I Love), Ellington’s (Caravan, Solitude) oraz popularne standardy jak Tea for Two i Stormy Weather. Był to repertuar zakazany, odtwarzany wbrew niemieckim zakazom dla publiczności świadomej jego znaczenia.

Klimat i grupa docelowa Rio-Rita była azylem dla koneserów – ludzi, którzy poszukiwali oryginalnych, amerykańskich harmonii wbrew wszelkim zakazom i w pełnej świadomości ryzyka. Jej charakter był zdecydowanie bardziej intelektualny niż rozrywkowy.

Unikalne cechy Rio-Rita wyróżnia się spośród wszystkich opisywanych lokali obecnością Stefana Kisielewskiego – przyszłego krytyka muzycznego, pisarza i polityka – w roli wykonawcy jazzowego. Był to dowód na to, że jazz w okupowanej Warszawie przekraczał granice środowisk zawodowych i stawał się formą intelektualnego oporu dostępną dla każdego, kto potrafił grać z nut.