[Istniało wiele] placówek warszawskiego życia artystycznego, przede wszystkim lokale antykwariatów, salonów sztuki (m.in. „Nike” Karola Tchorka przy Marszałkowskiej 63) i kawiarni, gdzie organizowano wystawy malarstwa i grafiki, połączone ze sprzedażą obrazów i rysunków, co zapewniało egzystencję wielu artystom. Dodać trzeba, że plastycy prowadzili również dekorację wnętrz wielu kawiarni i restauracji, przy czym dość często właściciele owych lokali spełniali rolę mecenasów sztuki. Z myślą o samopomocy koleżeńskiej jesienią 1939 r. założona została w gmachu „Zachęty” Spółdzielnia Artystów.
Tomasz Szarota, Okupowanej Warszawy dzień powszedni, Czytelnik, Warszawa 2010.
Opcje dostępności
Użyj przycisków poniżej, aby dostosować wygląd strony do swoich potrzeb.
