”Nowy Kurier Warszawski” – tzw. szmatławiec – usiłował, piórem swego recenzenta Zygmunta Kaweckiego, sugerować, że występy w „Żaku” oznaczają „powrót” [Leona] Schillera do pracy teatralnej. Notatka z 2 XII 1940 jest jedynym znanym tekstem o Schillerze w prasie jawnej. Wywołała ona konsternację Marii Dąbrowskiej, która nie znała uchwały podziemnego ZASP-u. Impreza zresztą była krótkotrwała, m.in. dlatego, że właściciel nalegał na Schillera, by do zespołu włączyć znanych aktorów-kolaboracjonistów.
Kalendarium, w: Ostatni romantyk sceny polskiej. Wspomnienia o Leonie Schillerze, wybór i oprac. J. Timoszewicz, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1990.
Opcje dostępności
Użyj przycisków poniżej, aby dostosować wygląd strony do swoich potrzeb.
