Stanisław Ferszko

Stanisław Ferszko komponował piosenki, które słuchacze nucili w drodze do domu — i robił to z taką lekkością, jakby melodie wychodziły z niego same. Pianista i kompozytor, który zanim skończył dwadzieścia pięć lat, napisał operetkę graną w Wiedniu, w kawiarniach i lokalach dancingowych Warszawy tworzył klimat wieczorów pełnych melodii i elegancji.

W lokalu FF braci Front i Paradise, gdzie akompaniował Wierze Gran, był pianistą z prawdziwego zdarzenia — wrażliwym, muzycznym, doskonale rozumiejącym potrzeby artysty i publiczności. Jego słów-foks Bo to się zwykle tak zaczyna z 1934 roku stał się jednym z największych przedwojennych przebojów, wykonywanym z powodzeniem także po wojnie. Emigracja do Palestyny, a następnie do USA otworzyła przed nim scenę broadwayowską i hollywoodzką — lecz melodyjność, która rozsławiła go w warszawskich kawiarniach, pozostała jego znakiem rozpoznawczym do końca.

dorobek artystyczny