Mieczysław Wróblewski

Mieczysław Wróblewski był pianistą i dyrygentem, dla którego elegancja była nie postawą, lecz naturalnym stanem. Wykształcony w Warszawskiej Wyższej Szkole Muzycznej, od 1931 roku akompaniował największym gwiazdom — Toli Mankiewiczównie, Lucynie Szczepańskiej i Eugeniuszowi Bodo — z taką klasą, że prasa nie omijała go recenzjami.

W kawiarni Ziemiańska prowadził kwartet rewelersów Columbia, w cocktail-barze Hotelu Europejskiego grał solo z wyszukanym repertuarem, a w kinoteatrze Hollywood przez trzy lata kierował dwudziestoosobową orkiestrą. Skomponował ponad 300 utworów — tanga (Stara melodia, Gdybyś chciała), ballady i muzykę baletową wyróżnioną podczas olimpiady w Berlinie w 1936 roku. Po wojnie jego kariera rozwijała się w Sztokholmie, Nowym Jorku, Tokio i Montrealu — wszędzie z tym samym wyrafinowaniem i tym samym nie narzucającym się mistrzostwem, które czyniły jego muzykę niezapomnianą.

dorobek artystyczny