Juliusz Skowroński

Juliusz Skowroński był saksofonistą, który uczył się jazzu wszędzie, gdzie się dało — w kawiarni Frascati słuchając Aleksandra Tumela, w Stalagu VII A wymieniając płyty z internowanymi Amerykanami, w Gdyni grając w orkiestrze Wilhelma Kreisa, w Jazz Clubie YMCA doskonaląc improwizację pod okiem Charlesa Avery’ego. Ta droga, pełna zwrotów historycznych i artystycznych, ukształtowała muzyka wyjątkowego.

Przez lata współpracy z Kazimierzem Obrębskim, Franciszkiem Górkiewiczem i Janem Cajmer zbudował reputację jednego z najsolidniejszych i najbardziej muzycznych saksofonistów polskiej sceny jazzowej. Uznawany za najzdolniejszego ucznia Avery’ego, nagrał około 60 płyt i koncertował w NRD, Rumunii, Jugosławii i ZSRR. Towarzyszył Nataszy Zylskiej, Janowi Dankowi i Elisabeth Charles. W kawiarniach U Aktorek i Frascati zaczynał jako amator pełen entuzjazmu — a zakończył jako profesjonalista pełen klasy.