Jerzy Orzechowski
ur. 12 maja 1905
śm. 04 marca 2004
Wiek w dniu wybuchu II wojny światowej - 34 lat.
Jerzy Orzechowski był muzykiem, który przez całe życie był tam, gdzie muzyka naprawdę się działa — za zestawem perkusyjnym, przy klawiaturze akordeonu, na balach kapitańskich Batorego i w restauracyjnych salach od Łodzi po Gdynię i Warszawę. Wszechstronny, dyskretny, niezawodny.
W kawiarni Bodega i Paradise, w hotelu Europejskim i Gospodzie Warszawskiej towarzyszył muzykom różnych pokoleń i stylów, zawsze dostosowując swoje granie do potrzeb zespołu i miejsca. Po wojnie, gdy odszedł od aktywnej sceny, poświęcił się pedagogice akordeonu z równym zaangażowaniem — przez ponad dwadzieścia pięć lat uczył w warszawskiej Szkole Muzycznej im. Kurpińskiego, pisał podręczniki, kształcił kolejne pokolenia. Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Armii Krajowej, Krzyż Powstania Warszawskiego — jego życiorys mówi, że muzyk może być jednocześnie artystą, pedagogiem i człowiekiem honoru.
dorobek artystyczny