Czesław Kaczyński

Czesław Kaczyński był pianistą o wyjątkowej dualności — w kawiarniach jazzowych Warszawy grał Gershwina i improwizował, a w Carnegie Hall wykonywał Sonatę h-moll Chopina. Obie te tożsamości były autentyczne i równorzędne, co czyni go jedną z najbardziej fascynujących postaci polskiej muzyki XX wieku.

Przed wojną w kawiarni Italia, Adrii i lokalach Georga Scotta budował klimat eleganckich jazzowych wieczorów, komponując przy tym własne piosenki (Dziękuję ci za wszystko), nagrywane przez Zbigniewa Rawicza i Mieczysława Fogga. Po wojnie ukończył prestiżową Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie, zdobył trzy nagrody na międzynarodowym konkursie pianistycznym w Sienie i osiedlił się w Kanadzie, gdzie założył konserwatorium i przez dekady kształcił kolejne pokolenia muzyków. Jego historia to dowód, że jazz i klasyka nie wykluczają się — przeciwnie, wzajemnie się wzbogacają.