Teatr jawny działający w Warszawie w okresie okupacji niemieckiej w latach 1940–1944.

Uruchomiony został przez Niemców w ocalałym od zagłady we wrześniu 1939 roku i prowizorycznie odremontowanym Teatrze Polskim. Koncesję na jego prowadzenie uzyskał Igo Sym, który po rozpoczęciu niemieckiej okupacji ujawnił się jako agent gestapo, szantażem nakłaniający polskich aktorów do występowania na scenach oraz w polakożerczym filmie Heimkehr. Po zastrzeleniu go 7 marca 1941 na mocy wyroku Państwa Podziemnego nowym intendentem (tak Niemcy nazywali dyrektora teatru) został Erich Claudius. On także zginął gwałtowną śmiercią. Otruli go nieznani sprawcy. Dziś przypuszcza się, że padł ofiarą porachunków w łonie niemieckiego wywiadu i tajnej policji. Jego następcą został aktor i reżyser Franz Nelkel, który pozostał na stanowisku intendenta teatru aż do końca jego istnienia w lipcu 1944 roku.