W „Ziemiańskiej” zawsze była garstka snobów, którym [Tola] Mankiewiczówna śpiewała wielką poezję, pieśni krakowskiego kompozytora Jana Karola Galla, a wśród nich najczęściej Słowika zaufanego, z tekstem Leopolda Staffa tłumaczonym z niemieckiego wiersza Walthera von der Vogelweidego.

Ryszard Wolański, Tola Mankiewiczówna. „Jak za dawnych lat”, Rebis, Poznań 2013.

Słowik zaufany
Kiedy szeleszczę,

Lipa w kwiecie,

Gdzie z miłym swym siedziałam wraz.

Miejsce to jeszcze odnajdziecie,

Bo zmięte kwiaty pomną nas.

Ryszard Wolański, Tola Mankiewiczówna. „Jak za dawnych lat”, Rebis, Poznań 2013.